Σκόρπια... Νο 2

Ξημέρωσε, πρέπει να φύγω...

Πόσα όνειρα μπορείς να κλέψεις σε μια νύχτα...

Πόσους όρκους μπορείς να δώσεις σε μια αγκαλιά...

Με πόσα "πρέπει" να πεθάνεις το ξημέρωμα...

Ματιά θολή, άβυσσος κι έρεβος,

και ένας ψεύτης ήλιος μ' εξορίζει...

Δίψα στα χείλη τ' άχρωμα,

στο ματωμένο κόκκινο η προσμονή...

Μια αγκαλιά - λιμάνι ξενικό - μα, τόσο γνώριμο...

Κραυγή, οργή σαν κύμα ξεσηκώνεται,

δίλημμα, δάκρυ στην ψυχή μου κι αναφιλητό.

Χτυπάει γρήγορα η φλέβα στο λαιμό,

μερώνω απ' τον αναστεναγμό...

Βραδιάζει, έλα αγκάλιασε το άδειο της ψυχής μου,

ζούσα στον ίσκιο και λαχτάρησα τη θέρμη σου.

Σφίξε στα χέρια σου τ' οδυνηρό μηδέν μου,

διώξε απ' τα χείλη μου την ψύχρα του θανάτου...

Νύχτωσε, στη δίνη των μαλλιών σου στροβιλίζομαι...

Φάρος, κορμί σμιλεύει την ψυχή μου.

Ύστατη ανάσα κουρσεύω αχόρταγα...

Έρωτας; Θάνατος; Δεν ξέρω...

Τέλος χωρίς αρχή, παρόν σε μια αιώρηση...

Πουλάς, άμα υπάρχει "πρόσωπο" και μέλλον... Σε κόβω να μην υπάρχει!!!

Ενώ προχωρούν τα σχέδια της τρόικας για περαιτέρω περικοπές μισθών, συντάξεων και αυξήσεις φόρων, ο πολιτικός εκμαυλισμός καλά κρατεί, εφόσον οι κυριότερες ειδήσεις αφορούν τα κοινωνικά δεινά! Πολιτικοεπιχειρηματικό κύκλωμα τοκογλυφίας εξαρθρώθηκε (;;;) στη Θεσσαλονίκη, αύξηση των αυτοκτονιών, ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας μένουν καθημερινά άστεγοι, εκποίηση αδιακρίτως της πάσης δημόσιας περιουσίας, και;… Άκουσον – άκουσον, επιβεβλημένη πλέον (κατά τους κκ. Γιακουμάτο και Ξαφά) η παραχώρηση της Ακρόπολης σε ιδιώτες προς εκμετάλλευση!!! Ακόμα και η μετατροπή του Ερεχθείου σε αναψυκτήριο, κατά την οικονομολόγο του ΔΝΤ κ. Ξαφά, θα ήταν κάτι το απόλυτα φυσιολογικό και εθνικά ευεργετικό!
Αυτές οι δηλώσεις, έλαβαν χώρα κατά το πρώτο 10ήμερο του έτους, και μάλιστα οι προαναφερθέντες προέβαλλαν ως κοινωνικό αντιστάθμισμα τη μη περαιτέρω περικοπή των συντάξεων. Περίπου 10 ημέρες μετά, ήρθε να κοινοποιηθεί η κοινή υπουργική απόφαση – τιμοκατάλογος, η οποία ορίζει τις τιμές βιντεοσκόπησης των αρχαίων μας μνημείων. Σαφώς, και κατά το χειρότερο διαστροφικό μυαλό, τα αρχαία μας μνημεία πλέον, αποτελούν εν δυνάμει κινηματογραφικά στούντιο για σαπουνόπερες, ταινίες δράσης με πιστολίδι, περιπέτειες βιβλικών καταστροφών, και γιατί όχι, ταινίες ερωτικού περιεχομένου!!! Το ντοκιμαντέρ σήμερα δεν πουλάει! Δεν ωφελεί η πολιτισμική προβολή μιας παραπαίουσας χώρας!
Ξεσηκώνει τις μάζες, έτσι δεν είναι; Ποιος είπε ότι μετά το «δανεισμό» θα έμεναν δικά μας τα αρχαία μας μνημεία, οι θάλασσες, οι ακτές και τα λιμάνια, ο ήλιος, ο ορυκτός πλούτος, οι εκτάσεις, καλλιεργήσιμες και μη, τα ίδια τα σπίτια μας;
Τυχαία άραγε δεν έχουν επιστραφεί τα μάρμαρα του Παρθενώνα και αναρίθμητα άλλα εκθέματα μουσείων του εξωτερικού;
Τυχαία απαξιώθηκε η αγροτοκτηνοτροφική μας δυνατότητα, δια του ευφυούς σχεδίου των εισαγωγών;
Δεν έχουμε άραγε την ικανότητα να εξορύξουμε τον ορυκτό μας πλούτο, και να εκμεταλλευτούμε την ηλιακή ενέργεια;
Τυχαία το 70% των ακινήτων, είναι υποθηκευμένο στις τράπεζες;
Αυτό είναι το μνημόνιο, που μεθόδευσαν και ψήφισαν οι προδότες πολιτικοί μας!
Ένα καλά οργανωμένο σχέδιο υποθήκευσης της ακίνητης περιουσίας και υποδούλωσης του Ελληνικού λαού!
Από την άλλη, έρχονται και οι ομολογίες υψηλά ιστάμενων κυβερνητικών στελεχών, που επιβεβαιώνουν ότι οι εθνοπατέρες μας, δε μπήκαν καν στον κόπο να διαβάσουν το μνημόνιο της δανειακής σύμβασης! Δε θα ‘πρεπε να μας εκπλήσσει αυτό. Ξέρουμε καλά ότι σύσσωμο το ελληνικό πολιτικό πάνελ αποτελείται από ταγούς της παγκόσμιας μαφίας των μεσιτών – τοκογλύφων. Είναι απάνθρωποι, ψυχροί επαγγελματίες, στυγνοί κοινωνικοί δολοφόνοι χωρίς ανθρωπιστικές ευαισθησίες.
Οι δικοί μας εκλεγμένοι αχυράνθρωποι έσκυψαν το κεφάλι μπρος στις υβρεολογίες τους, μη υψώνοντας ανάστημα ως έχουν χρέος.
Χρέος να προασπίσουν τα συμφέροντα των πατεράδων μας, που με αποστεωμένα τα ροζιασμένα χέρια τους μετρούν πλέον κέρματα για να πληρώσουν τα χαράτσια! Τα θολωμένα τους μάτια κρύβουν την περηφάνια του Έλληνα, κι είναι αυτό που τους κρατάει για να μην κλάψουν!
Χρέος λοιπόν, στα παιδάκια μας που εξακολουθούν και μορφώνονται σε παγωμένα σχολεία τρώγλες, ενώ δεν έχουν μείνει μαγουλάκια για να κοκκινίσουν απ’ το κρύο.
Χρέος κύριοι βουλευτές, στον άνεργο πατέρα τριών παιδιών που του κόψατε το ρεύμα!
Χρέος απέναντι στους απλήρωτους, ελάχιστους εναπομείναντες, εργαζόμενους, εκπαιδευτικούς, γιατρούς, σκουπιδιάρηδες, οικοδόμους κι ένα σωρό άλλους που τόσα χρόνια σηκώνουν το σταυρό σας!
Ένα σταυρό, που είστε εσείς υποχρεωμένοι να κουβαλάτε για λογαριασμό όλων μας!
Να κόβετε το δικό σας «μισθό» κι όχι του βιοπαλαιστή!
Να διαβάζετε καλά, ότι παλιόχαρτο σας επιβάλλουν τα σκυλιά της παγκοσμιοποίησης, και να τους το πετάτε στα μούτρα αν δεν είναι για πραγματικό εθνικό όφελος!
Αν δε μπορείτε να πράξετε έτσι, καλύτερα φύγετε.
Εσείς έχετε το χρέος, εσείς καταχραστήκατε, η φατρία σας εξήγαγε χρήμα «νόμιμα και ηθικά» σε off shore εταιρείες, όχι ο λαός!
Ο λαός δεν είδε κανένα όφελος από τα δάνεια που εσείς λάβατε.
Παρήγαγε αγόγγυστα χρήμα και τηρούσε τη λιτότητα από το 1978 που θυμάμαι τον Κ. Καραμανλή ως πρωθυπουργό να την εξαγγέλλει!
Ο λαός είχε μαύρα μεσάνυχτα από «μίζες», «σκάνδαλα», «ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας», «αποκρατικοποιήσεις», «διαφθορά», «παγκόσμια οικονομική ύφεση», «μνημόνιο», «χρεοκοπία» «ΔΝΤ» «psi» «κούρεμα» «εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας», «μαζικές απολύσεις» και πολλά άλλα.
Είναι ντροπή σας να καταφεύγετε σε ξένες χώρες και να μιλάτε για το «καλό» που προξενήσατε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της διεφθαρμένης θητείας σας!
Έρχεται η ώρα που καμιά χώρα δε θα σας χωράει, έρχεται η ώρα που θα σηκώσουμε κεφάλι, ανάστημα και χέρια προς τον ήλιο…

Κατά Στέλιον προς λιμενεργάτες επιστολή... (ε')

Η Ενωτική Πορεία Ο.Λ.Π την περασμένη Πέμπτη 19/1/2012 διοργάνωσε ανοιχτή ημερίδα,
με κεντρικό ομιλητή τον οικονομολόγο - οικονομικό αναλυτή κ. Δημήτρη Καζάκη.
Ο υπογράφων θεωρώ χρέος να ευχαριστήσω τους συντελεστές και τον κ. Καζάκη,
που μας έδωσαν την ευκαιρία να εκφράσουμε δημόσια την άποψή μας δια του βήματος.

"Φίλοι και φίλες
Η πολιτική σκηνή στη χώρα μας, τα τελευταία 20 χρόνια, μας οδήγησε σιγά και μεθοδικά, θέλοντας και μη, να εντάξουμε στο λεξιλόγιο της καθημερινότητά μας, λέξεις όπως: «μίζες», «σκάνδαλα», «Ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας», «αποκρατικοποιήσεις», «διαφθορά».
Τα 2-3 τελευταία χρόνια το λεξιλόγιο διανθίστηκε και συμπεριέλαβε πλέον και άλλες έννοιες όπως «Παγκόσμια οικονομική ύφεση», «μνημόνιο», «χρεοκοπία» «ΔΝΤ» «psi» «κούρεμα» «εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας», «μαζικές απολύσεις» και πολλά άλλα.
Το ίδιο διάστημα ακούσαμε και πολύ ωραία πράγματα όπως το «μαζί τα φάγαμε», «μαλάκες οι αγανακτισμένοι», «ούτε μία οικογένεια χωρίς έναν εργαζόμενο», «παραχώρηση της Ακρόπολης σε ιδιώτες».
Οφείλουμε να αναρωτηθούμε.
Φταίνε αυτοί άραγε που τολμάνε και τα ξεστομίζουν; Ή μήπως εμείς;

Από την εποχή των γραφικών πολιτικών μορφών του Γκόρτσου και του Γκρούεζα που αποτύπωνε ο ελληνικός κινηματογράφος του ’60, φθάσαμε μέχρι το 2012 και εξακολουθούμε αμετανόητα να παραδίδουμε σε αμετροεπείς, ματαιόδοξους υπηρέτες ξένων αφεντάδων, τη διαχείριση της ζωή μας. Να συνεχίζουμε να επιβραβεύουμε και να χειροκροτάμε αληθινούς, και όχι κινηματογραφικούς, Γκόρτσους και Γκρούεζες.

Έδωσα μάχη με τον εαυτό μου για να σταθώ πάλι σε ένα «βήμα» σαν κι αυτό σήμερα, αθετώντας την υπόσχεσή μου γι’ αποχή από μια ακόμη δημόσια εκφορά λόγου και άποψης. Υπόσχεση που έκρυβε απογοήτευση, πίκρα, θυμό αλλά και οργή.
Υπόσχεση που ‘χα δώσει τον Απρίλη του ’11 όταν στην απολογιστική γενική συνέλευση των λιμενεργατών, καθαίρεσα το συνδυασμό της Πολιτικά Ανεξάρτητης Λιμενεργατικής Επανάστασης.
Ενός συνδυασμού που είχε προβλέψει τη σημερινή εξέλιξη των πραγμάτων κι είχε αποκαλύψει το ρόλο και τη σύμπραξη ορισμένων ανθρώπων στο ολέθριο αποτέλεσμα που βιώνουμε σήμερα.
Θα αποφύγω ν’ αναφερθώ έστω και επιγραμματικά σε προειδοποιήσεις που διατυπώθηκαν τότε, επειδή ο χρόνος είναι περιορισμένος και δεν θα ‘θελα να σας κουράσω με λεπτομερείς αναφορές.
Είναι πασιφανές ότι στο λιμάνι, τα τελευταία χρόνια παίζεται ένα βρώμικο πολιτικό παιχνίδι σε βάρος του ΟΛΠ.
Ο τομέας του Ικονίου, από κερδοφόρο φιλέτο, έχει μετατραπεί σε ζημιογόνο κάτεργο.
Οι εργαζόμενοι "βάζοντας πλάτη" εργάζονται στην κυριολεξία «τσάμπα» παρακολουθώντας έντρομοι την διορισμένη κυβέρνηση σωτηρίας, να ξεπουλάει και να απαξιώνει το υπόλοιπο λιμάνι…
Ενδεικτικά θα σας αναφέρω:
Την απαλλαγή της cosco από την καταβολή φόρων, την παραχώρηση ενός προβλήτα 6πλάσιου μεγέθους και δυνατοτήτων απ’ ότι ο δικός μας, τις φιλικές διευθετήσεις με την cosco, τις συμφωνίες με την Msc, την δική μας αναδουλειά δήθεν λόγω οικονομικής κρίσης.
Συνέπεια όλων αυτών;
Το λιμάνι μας να παραμένει άδειο, ενώ ο παραχωρημένος προβλήτας ΙΙ σφύζει από καράβια, που τα δουλεύουν αναλώσιμοι εργαζόμενοι ενός δουλικού καθεστώτος!
Αυτό εννοούν κάποιοι όταν αναφέρονται στην ανταγωνιστικότητα;
Είμαστε άραγε τόσο αφελείς ώστε να μην βλέπουμε ότι όλα αυτά είναι μια οργανωμένη πολιτική σκευωρία για να καταστεί ο ΟΛΠ προβληματικός;
Από τη άλλη, δοκιμάσαμε την αναποτελεσματική πολιτική των συνδικαλιστικών μας οργάνων.
Τους παρακολουθήσαμε να νίπτουν τας χείρας των ως άλλοι πόντιοι Πιλάτοι μπροστά στο σκανδαλώδες θέμα της ιδιωτικοποίησης, της κατασυκοφάντησής μας από τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, καθώς επίσης και στην παθητική στάση που διατήρησαν απέναντι στην αντισυνταγματική κοινή υπουργική απόφαση, η οποία επιτρέπει 5 χρόνια τώρα να υπάρχουν στον κλάδο εργαζόμενοι ενός κατώτερου Θεού.
Ακόμα κι όταν η μαζικότητά μας έτασσε το περαιτέρω, ακόμα κι όταν η απαξίωσή μας έπαιρνε σάρκα και οστά, αυτοί οπισθοχωρούσαν μπρος στις απειλές της κυβέρνησης για lock out, αλλαγή του ωραρίου, καθαίρεση των συμβάσεων κλπ. Αλήθεια, τι απ’ όλα αυτά δεν είναι σήμερα προς υλοποίηση; Απέδωσαν καρπούς οι διαπραγματεύσεις τους; Έπαψε η κλαδική κομματικοποίηση κι η εξυπηρέτηση στους πολιτικούς τους μέντορες; Ίσα ίσα, τις αγωνιστικές τους ατάκες του τύπου «το παλεύουμε», «αγωνιζόμαστε», «είμαστε σε καλό δρόμο» κλπ, τις αντικατέστησαν με το «μη μιλάς, δε βλέπεις τι γίνεται έξω;».
Απώτερος σκοπός μας ήταν να φτιάξουμε βουλευτές και υπουργούς, υπονομεύοντας το δικό μας παρόν και το μέλλον των παιδιών μας;
Ήταν σκοπός μας, να ξεκινήσουμε από το μηδέν προδίδοντας παράλληλα το παρελθόν και τους αγώνες άξιων που είχαν στόχο να χτίσουν ένα ελεύθερο και υγιές λιμάνι;

Κλείνοντας, θα σας αναφέρω μια πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου
του Μπουένος Άιρες για τη σημερινή κατάσταση στην Αργεντινή, η οποία ανατρέπει τις κυβερνητικές κινδυνολογίες περί πτωχεύσεως:
Στην Αργεντινή σήμερα λειτουργούν υπό εργατικό έλεγχο 205
συνεταιριστικές και επανακρατικοποιημένες επιχειρήσεις, που όχι μόνο επιβίωσαν, αλλά διεύρυναν και τις δραστηριότητές τους. Απασχολούν στο σύνολο 9362 άτομα, ενώ οι αποφάσεις για τον τρόπο λειτουργίας της καθεμιάς επιχείρησης, λαμβάνονται συλλογικά και δημοκρατικά στο πλαίσιο συνελεύσεων με τη συμμετοχή του συνόλου των εργαζομένων…

*Η ιστορία έδειξε ότι είναι επιβεβλημένη πλέον η ενοποίηση των ανεξάρτητων αγωνιστικών φορέων για να υπάρξει μια άλλη μέρα για τους εργαζόμενους!

*Είναι επιβεβλημένη η διάλυση και ο εξοστρακισμός του σάπιου πολιτικού συστήματος και η δημιουργία μιας νέας πολιτικής σκηνής στη χώρα μας, από καταρτισμένους κι έμπειρους επιστήμονες, αλλά και ανθρώπους με συνεπή και διαυγή πορεία στη ζωή τους.

Πρέπει να παλέψουμε για να επιστρέψουν στην κατοχή μας τα καταπατημένα κεκτημένα μας!

Πρέπει να ανασάνουμε από το τεχνητό αδιέξοδο που μας έχουν οδηγήσει τα πολιτικοεπιχειρηματικά συμφέροντα !

Πρέπει να εργαστούμε για μας, να ορθώσουμε ανάστημα και να επικαλεστούμε τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου περί επαχθούς χρέους!

Πρέπει και οφείλουμε έστω και την ύστατη στιγμή να διασφαλίσουμε στα παιδιά μας, ένα μέλλον που τους αξίζει και όχι αυτό που διαφαίνεται ότι τους επιφυλάσσει το γιαουρτωμένο πλέον πολιτικό σύστημα της χώρας μας!"

Το βίντεο τής ομιλίας μας εδώ.

Διοργάνωση Ημερίδας

Aυτό το άρθρο προέρχεται από:
Αναδρομή στο Λιμάνι

Η Ενωτική Πορεία ΟΛΠ στα πλαίσια των εργασιακών δραστηριοτήτων διοργανώνει Ημερίδα με καυτά θέματα επικαιρότητας.
Επειδή μέσα από συλλογικότητα αποφασίζονται οι ενέργειες που αφορούν τη συνδικαλιστική μας δράση εντός του χώρου δουλειάς, καταφέραμε μέσα από αντίξοες συνθήκες να οργανώσουμε μια Ημερίδα κοινωνικού ενδιαφέροντος αλλά και άμεσων θεμάτων που αφορούν τους εργαζόμενους του Λιμανιού, όπως και απάντηση απέναντι στις στις προθέσεις και ορέξεις του κάθε διορισμένου διαχειριστή εξουσίας όποιας μορφής και κάθε βαθμίδας.

Εκτός των εργαζομένων όμως απευθύνεται και σε κάθε Έλληνα σοβαρά σκεπτόμενου που θέλει να εκφράσει δημόσια άποψη και θέση μέσω εκδηλώσεων που αφορούν την Ελλάδα αλλά και τη δημόσια περιουσία της.

Η πρόσκληση είναι ανοιχτή για όλους όσους έχουν ανοιχτόμυαλη σκέψη και έχουν να συμβάλουν στη συζήτηση με προτάσεις - λύσεις αλλά ακόμη και με διαφωνίες διαφορετικότητας!!!

Μην ξεχνάμε πως εν μέσω διαφωνιών βγαίνουν τα πιο ουσιώδη συμπεράσματα.

Θα είναι επίσης και μια απάντηση στις ορέξεις του εκπροσώπου της ΔΝΕ (ΕΔΩ) για την τοποθέτησή του σε συνέντευξη που ζητά:

"Την πλήρη ιδιωτικοποίηση του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς και του Οργανισμού Λιμένους Θεσσαλονίκης και όχι τη διατήρηση του 51% του μετοχικού τους κεφαλαίου υπό τον έλεγχο του Δημοσίου, όπως προβλέπεται από το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της κυβέρνησης, προκρίνουν ως τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο αξιοποίησης των υπεραξιών που διαθέτουν οι πράκτορες των ξένων τακτικών γραμμών που διακινούν φορτία μέσω των ελληνικών λιμένων."

(Ας πληροφορήσει κάποιος τον εν λόγο κύριο ότι το λιμάνι στήθηκε με αίμα των εργαζομένων που ακόμη και σήμερα παλεύουν για την ανασυγκρότηση του κατακρεουργημένου λιμανιού και ότι οι ανέξοδες δηλώσεις με στόχο το ξεπούλημα στα ξένα συμφέροντα, μόνο προσφορά για την πατρίδα μας δεν είναι!!!)

Καιρός να ακούσουμε αλήθειες, λύσεις και προτάσεις μήπως και προλάβουμε να μαζέψουμε τα κατακερματισμένα κομμάτια που μας άφησαν παρακαταθήκη οι λανθασμένες πολιτικές!!!

Προσκεκλημένοι είναι όλοι όσοι διαθέτουν ανοιχτόμυαλη σκέψη.

Καλό είναι να μη λείψει κανείς από μια τέτοιου μεγέθους ανοιχτή συζήτηση.

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012

Από 14.30 έως 19.00

Συνεδριακή αίθουσα Μεγάρου ΟΛΠ

Χριστούγεννα αλά (ανθ) Ελληνικά!

Ενώ οι άγιες μέρες των Χριστουγέννων πλησιάζουν,
ενώ γι' άλλη μια χρονιά τ' όνειρό μας για μια αξιοπρεπή ζωή
αναβάλλεται λόγω "κρίσης", πού και πού συγκλονιζόμαστε τάχα,
από διάφορες ανθελληνικές κορώνες όπως αυτή του αντιπροέδρου
της κυβέρνησης κ. Πάγκαλου, που όντας καλεσμένος στην εκπομπή
"Le Monde en Marche" του γαλλικού καναλιού France 5, έβαλλε κατά
αγανακτισμένων, εργαζομένων και πασών
τών εν Ελλάδι κατοικούντων.
Όπως ενημερωθήκαμε από τα Μ.Μ.Ε, ο αντιπρόεδρος χαρακτήρισε
τους Έλληνες αγανακτισμένους, φασίστες, κομμουνιστές
και (...!!!) ενώ για τους εργαζόμενους παλιότερα
ανέφερε ότι είναι τεμπέληδες και άχρηστοι!
Πρόσφατα, στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις τής
κας Νανάς Μούσχουρη (ευκαιριακή αοιδός και πρ. ευρωβουλευτής
Ν.Δ, μόνιμη κάτοικος Ελβετίας)
η οποία δήλωσε απέχθεια προς την Ελληνική φυλή,
ενώ τάχθηκε ανοιχτά
υπέρ των απόψεων τής τρόικας δια την αυστηρώς
και δια ροπάλου εξόφληση
τού χρέους, με οποιοδήποτε τρόπο και κόστος!
Δεν θα 'πρεπε να μας εκπλήσσουν αυτά τα γεγονότα,
αφού καθημερινά γινόμαστε
αποδέκτες μικρών δόσεων ανθελληνισμού,
δια του μέσου τής τηλεόρασης
και εν ονόματι τής "ενημέρωσης".
Πρώην κρατικοδίαιτοι δημοσιογράφοι,
με τότε ετήσιες αμοιβές €324000, σήμερα βρίσκουν καταφύγιο
σε τηλεοπτικά κανάλια εφοπλιστικών συμφερόντων,
και από κει καθημερινά βομβαρδίζουν
τους τηλεθεατές τους με στρεβλά συμπεράσματα,
σε μια προσπάθεια πλύσης εγκεφάλου για το ορθόν τής εκποίησης
τής δημόσιας περιουσίας μας στα ιδιωτικά ξένα συμφέροντα.
Παρουσιάζονται λοιπόν ως οικολογικά ευαισθητοποιημένοι
δημοσιογράφοι, κι οργανώνουν οικολογικές τάχα δράσεις,
ενώ την ίδια ώρα ο εργοδότης τους προκαλεί οικολογικές
καταστροφές στη Ν. Ζηλανδία, ρίχνοντας σε ξέρες τα πλοία φέρετρα
που απαρτίζουν το στόλο του!
Στο καθημερινό μενού τών παρουσιαστών είναι η προτροπή
για περαιτέρω εξαθλίωση τών
μισθών μας, ενώ ως πεποίθηση, φιγουράρει απροκάλυπτα η αποδοχή
τών καταστροφικών και ανθελληνικών θέσεων του κ. Πολ Τόμσεν!
Αν αυτό δεν είναι ανθελληνισμός, εξυπηρέτηση συμφερόντων
και ύπουλο χτύπημα εκ των έσω, τότε τι είναι;
Μήπως δεν βιώνουμε ήδη την απαξίωση και την ανασφάλεια;
Μήπως τα παιδιά μας έχουν ίσες ευκαιρίες με τα υπόλοιπα
τής Ευρώπης για ένα λαμπρό μέλλον;
Εαν αληθεύει ότι "τα φάγαμε όλοι μαζί", τότε γιατί λιποθυμούν
τα παιδιά μας στα σχολεία λόγω ασιτίας;
Γιατί στερούνται τροφίμων ακόμη και γάλακτος, οι δημόσιοι
παιδικοί σταθμοί τών Αχαρνών και όχι μόνο;
Γιατί βλέπουμε κάθε μέρα όλο και περισσότερους συνανθρώπους μας
να ψάχνουν στα σκουπίδια για τροφή;
Αν είμαστε τεμπέληδες, γιατί εργαζόμαστε μ.ο (μόνο;) 42 ώρες
την εβδομάδα ενώ ο γερμανός, ο γάλλος κι ο άγγλος 35 ώρες
απολαμβάνοντας τις διπλάσιες αμοιβές;
(πρόσφατη έρευνα eurostat)
Αν είμαστε άχρηστοι, γιατί τα υπουργεία πετάνε στα σκουπίδια,
τις έρευνες τών πανεπιστημίων μας για ενεργειακή εκμετάλλευση
τών απορριμάτων, της λυματολάσπης κ.ο.κ;
Είναι σαφώς προτιμότερο (για την πολιτική τσέπη)
να γεμίζει η πατρίδα μας χωματερές, και ν' αγοράζουμε
ηλεκτρική ενέργεια από την Αλβανία!!!
Δεν είναι κρίμα τόση γνώση να θυσιάζεται στο βωμό τής μίζας
τών εκάστοτε πολιτικών αρμοδίων;
Τελικά είμαστε έρμαια μιας "εβραιωπαϊκής" φατρίας,
που 'χει σκοπό και στόχο να εξασφαλίσει για το άμεσο μέλλον
τον ορυκτό πλούτο μας και να βάλει στο χέρι
ότι με κόπο ως σήμερα έχουμε φτιάξει. Σαφώς υποθηκεύεται
και η παραγωγική μας ικανότητα,
αφού κανείς δεν εργάζεται όπως εμείς!
Η φατρία αυτή έχει πολυκομματικά προσωπεία,
και κατέχει πάντα την κυβερνητική εξουσία απλά αλλάζοντας
τον πολιτικό ηγέτη - εξυπηρετητή!
Ιδού λοιπόν η παγκοσμιοποίηση,
ιδού η συνταγή για το εθνικό μας τέλος,
και ιδού ο ρόλος τών προδοτών "εθνοπατέρων" μας
μετά των εντολέων τους...
Αλήθεια, για σκεφθείτε: Θα εμπιστευόσασταν
σε κάποιον μη οικείο σας,
αποδεδειγμένα φθαρμένο, το μηνιαίο οικογενειακό σας
εισόδημα και τη διαχείρησή του;
Σίγουρα όχι!!!
Γιατί λοιπόν δια της ψήφου, εμπιστευόμαστε σ' αυτόν τον αδούλευτο,
διεφθαρεμένο και αδαή, τα οικονομικά μας, την περιουσία μας,
τη δουλειά μας, τις τύχες και το μέλλον των παιδιών μας;

Καλά Χριστούγεννα, καλή λευτεριά!!!



(Οι αναρτήσεις του γελαστού απογεύματος,
δημοσιεύονται και στην τοπική εφημερίδα
των Θρακομακεδόνων "Εν τη πόλει".
Θέλω να ευχαριστήσω το φίλο και εκδότη
τής εφημερίδας Νίκο Σιδηρόπουλο,
για τη μεγάλη τιμή που μου έκανε να με
συμπεριλάβει στους τακτικούς αρθρογράφους)

Η "Εθνική σωτηρία" κόντρα στη λογική και τη λαϊκή βούληση...

Παρακολουθούμε εμβρόντητοι και με έκδηλη την αίσθηση της αηδίας,
τις απέλπιδες προσπάθειες των "σοφών"
αυτού του τόπου να αποτινάξουν
από πάνω τους κάθε ευθύνη για το βρώμικο παρελθόν τους,
ένα παρελθόν που υποθήκευσε τους κόπους και τις θυσίες μας
καθώς και το μέλλον των παιδιών μας.
50 υπουργοί! 4 υπουργοί οικονομικών! 4 υπουργοί εσωτερικών!
4 υπουργοί Άμυνας! 4 υπουργοί υγείας!
2 αντιπρόεδροι! Και πάει λέγοντας…
Βάλτε και καμιά 30αριά συνεργάτες του κάθε υπουργού
και κάντε το λογαριασμό πού θα πληρώσουμε
γι’ αυτή την κυβέρνηση σωτηρίας!
Δίνουν αγώνα οι απάτριδες για να μας πείσουν
ότι είναι για το καλό μας,
η παραχώρηση τής δημόσιας περιουσίας μας,
ακόμα και της εδαφικής κυριαρχίας μας.
Διορίζουν λοιπόν κυβερνήσεις υπηρεσιακές,
ή υπηρετικές θα ‘λεγα εγώ,
ως προς τα ξένα συμφέροντα, τα οποία,
καιρό τώρα έχουν βαπτιστεί "επενδυτικά".
Παραδειγματικά θ’ αναφέρω (πάλι) την κινεζική
επένδυση στο λιμάνι του Πειραιά:
Ο ΟΛΠ το 2007 έκανε τζίρο €110 εκ.
Εξ αυτών τα €35 εκ. ήταν καθαρό κέρδος,
με πληρωμένες τις υποχρεώσεις του και πάντα
προς όφελος του Ελληνικού δημοσίου,
αφού ήταν έσοδα προερχόμενα από την παροχή υπηρεσιών
σε ξένες ναυτιλιακές.
Το "παραχωρήσαμε" λοιπόν εμείς οι έξυπνοι έναντι €17 εκ.
το χρόνο και φυσικά μέσα απ’ αυτά έπρεπε
να καλύψουμε και τις υποχρεώσεις μας.
Όλα αυτά έγιναν υπό τη σκιά ενός νόμου του Μαρκεζίνη του 1954,
ο οποίος χονδρικά αναφέρει ότι ο ξένος επενδυτής στην Ελλάδα,
δεν θα καταβάλει δεκάρα τσακιστή για φόρους!
Αυτό τον νόμο τον ενεργοποίησε η τότε κυβέρνηση
της Ν.Δ προκειμένου να κάνει
πιο ελκυστικό το πακέτο.
Ο κινέζος λοιπόν, κλείνοντας ετήσιο κύκλο εργασιών,
έρχεται να ζητήσει επιστροφή ΦΠΑ ύψους €22 εκ.
Ποιο το κέρδος λοιπόν;
Κατ' αυτό τον τρόπο παραχωρείται κάθε κερδοφόρα επιχείρηση,
κάθε κομμάτι της πατρίδας μας, μιας Ελλάδας
με ελκυστικό ορυκτό πλούτο,
μιας Ελλάδας που οι κυβερνήτες της εξυπηρετούν
μόνο τα συμφέροντα των λεσχών των οποίων είναι μέλη!
Δια του κατευθυνόμενου τύπου,
προσπαθούν να μας περάσουν το μήνυμα,
ότι εμείς φταίμε για το "χρέος", ότι μαζί τα φάγαμε,
ότι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο δημιούργησαν αυτή τη μαύρη τρύπα.
Λένε πως απολύοντας 100000 δημόσιους υπάλληλους
λύνουμε το πρόβλημα!
Μια κι είναι "υψηλόμισθοι" λοιπόν, εγώ βάζω μ.ο μισθού:
€5000 x 12μήνες = €60000/έτος.
€60000 x 100000απολύσεις = €6δις/έτος.
Να πούμε και ότι αυτή η "ζημιά" γίνεται τα τελευταία 30 χρόνια;
Άρα €6δις x 30 = €180δις. Τα υπόλοιπα ως τα €350δις;;;
Ξεχνάμε ότι δεν είδαμε φράγκο όλα αυτά τα χρόνια;
Ξεχνάμε το Βατοπαίδι, τα δομημένα ομόλογα, το χρηματιστήριο,
το c4i, τη Siemens, τις απευθείας αναθέσεις εργολαβιών;
Την ατιμωρησία των πολιτικών και τον νόμο περί ευθύνης υπουργών;
Ξεχνάμε ότι ήμασταν και είμαστε
οι χαμηλότερα αμειβόμενοι ευρωπαίοι
κι οι υψηλότερα φορολογούμενοι;
Γιατί παραβλέπουμε τα κατατεθειμένα €600 δις
στις Ελβετικές τράπεζες;
Δύσκολο άραγε να καταλάβουμε την ομερτά στην ευρύτερη
κομματική σκηνή της πατρίδας μας;
Ας δώσουμε το τέλος στον κομματισμό, ας δουλέψουμε για τα παιδιά μας κι όχι για τους τοκογλύφους, ας επιστρέψουμε στις δουλειές μας κι ας μην φοβόμαστε τη χρεοκοπία,
ή την επιστροφή στη δραχμή και την έξοδο από την ευροζώνη!
Μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας, χωρίς εξυπηρετητές!
Μην ξεχνάμε και παραβλέπουμε το ποιόν, των πολιτικών μας!
Αποστασίες, σκάνδαλα, άνοιγμα των συνόρων μας, Ελληνο-σκοπιανό,
Ίμια, απόκρυψη των ξενόφερτων επωνύμων τους κ.α…
Ας το σκεφτούμε καλύτερα μέχρι τις εκλογές…


(για τον Άγγελο, που έφυγε)

ΝΑΙ στο Δημοψήφισμα ΟΧΙ στη Σύμβαση και το Ευρώ.

Αναδημοσιεύω από εδώ το παρακάτω, το οποίο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο:

Ανεξάρτητα από το χρόνο, που καλείται ο ελληνικός λαός να αποφανθεί για την τύχη του, προσωπικά η απόφαση του πρωθυπουργού να προκηρύξει δημοψήφισμα και μάλιστα με τα συγκεκριμένα ερωτήματα με βρίσκει απολύτως σύμφωνο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θεωρώ τον Παπανδρέου έναν επικίνδυνο τυχοδιώχτη αφού η έκφραση γνώμης από το λαό έπρεπε να γίνει πριν ο Παπανδρέου σε ρόλο καμαριέρας κλειστεί στο δωμάτιο κι αποφασίσει με τον Στρος Καν την υπαγωγή μας στο ΔΝΤ που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για τη σημερινή φτώχεια και εξαθλίωση.

Αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν, στο παρόν ανήκουν οι οιμωγές του κατεστημένου κατά του δημοψηφίσματος και της ενδεχόμενης αποχώρησης ή αποπομπής μας από το Ευρώ.
Αν όμως δούμε με ψυχραιμία τα δεδομένα θα διαπιστώσουμε πως το Δημοψήφισμα είναι μια μοναδική ευκαιρία να δώσουμε προοπτική και μέλλον στη χώρα και το λαό της αρκεί να πούμε σθεναρά ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.

Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα δεν θα γίνει φυσικά χωρίς κλυδωνισμούς, χωρίς κόστος, πόνο και αίμα αλλά και η παραμονή μας στο Ευρώ συνεπάγεται μεγαλύτερο κόστος, πόνο και αίμα.
Ήδη οι άνεργοι έχουν φθάσει το εκατομμύριο χωρίς να υπολογίζουμε τις έμμεσες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων μέσω της εφεδρείας με προοπτική περαιτέρω επιδείνωσης.
Απ’ την άλλη πλευρά όσοι ακόμα εξακολουθούν να έχουν μια κάποια απασχόληση αμείβονται με ψαλιδισμένους μισθούς και οι συνταξιούχοι έχουν ήδη αρχίσει «να βλέπουν το ψωμί και να τους πιάνει παράπονο».
Και αυτή η κατάσταση δεν προβλέπεται –με βάση το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης των τοκογλύφων δανειστών μας- να αλλάξει τα προσεχή 40-50 χρόνια.

Αντίθετα με την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα (δραχμή ή όπως αλλιώς ονομαστεί) και την εξ’ αυτής βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας η προοπτική ανάκαμψης και αναστροφής της αρνητικής πορείας έρχεται πολύ πιο κοντά…
Ανάμεσα λοιπόν στο δίλημμα παραμονή στο Ευρώ με διαρκή λιτότητα, φτώχεια και εξαθλίωση για 40-50 χρόνια 100 φορές προτιμότερη η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα που θα μας επιτρέψει να αποκτήσουμε εκ νέου προοπτική ανάπτυξης.

Κι ο Δημήτρης Καζάκης αναλύει το "γιατί και πώς"
πρέπει να πούμε όχι!!!

Φτάνει πια τόση Ευρώπη!!! Φτάνει η τόση "ανάπτυξη"! Η απαξίωση του εργαζόμενου, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα ξεπουλήματα δημόσιας περιουσίας, και η απώλεια τής εδαφικής κυριαρχίας μας, είναι ευρωπαϊκά κατορθώματα! Όχι στις εκλογές, τη συντήρηση των λαμογιών και του σάπιου πολιτικού συστήματος, δημοψήφισμα με αρνητικό αποτέλεσμα, και έξοδο από την ευρώπη των πολυεθνικών και της μίζας. Ας δουλέψουμε για την Ελλάδα που μας απέμεινε!

"Μια φορά κι έναν καιρό ήμουν Έλληνας..."

Σήμερα πλέον "πωλούνται" όλα...
Θα τους αφήσεις;

Nίκος Καββαδίας

Ὁ Νίκος Καββαδίας εἶναι ἴσως ὁ μόνος ποὺ ἀξίζει τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ ἀπόλυτα βιωματικοῦ στὴν ποίησή του. Μιλάει πάντα γιὰ τὰ καράβια ποὺ ἔζησε, τοὺς ναυτικοὺς ποὺ γνώρισε, τοὺς ἔρωτες, τοὺς καβγᾶδες καὶ τοὺς θανάτους στὰ λιμάνια, μὲ τὴν γλώσσα τῶν καραβιῶν, ἀλλὰ καὶ κάποιους ἰδιωματισμοὺς τῆς Κεφαλλονιᾶς, νὰ μπλέκονται στὰ γνήσια λαϊκὰ ἑλληνικά του.

Ὁ ἔρωτάς του γιὰ τὰ ταξίδια καὶ τὴ θάλασσα, πάθος τρομερό, σχέση ἀγάπης καὶ μίσους, ὁ ἴδιος ἔρωτας ποὺ τὸν ὁδήγησε νὰ μπαρκάρει μικρός, μόλις 19 ἐτῶν, ἀφήνοντας τὴν ἀσφαλῆ δουλειὰ τοῦ ναυτικοῦ γραφείου, εἶναι ὁρατὸς σὲ κάθε στίχο του, καὶ τόσο δυνατὸς ποὺ διαπερνᾶ τὸν ἀναγνώστη, τὸν κάνει νὰ ξεχάσει τὶς ἄγνωστες λέξεις καὶ τοὺς ναυτικοὺς ὅρους, καὶ νὰ συνεπαρθεῖ ἀπόλυτα ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τοῦ λόγου τοῦ ποιητῆ.

Ἀπὸ παιδὶ ἔνιωσε ἀκατανίκητη ἕλξη γιὰ τὴ θάλασσα γι᾿ αὐτὸ καὶ ἔγινε ναυτικός. Τὰ ποιήματά του ἔχουν ἔχουν πλαίσιο τὴ θάλασσα καὶ θέμα τὴ σκληρὴ ζωὴ τῶν ναυτικῶν. Ὡστόσο γιὰ τὸν Καββαδία, ποὺ εἶναι ἰδανικὸς ἐραστὴς «τῶν μακρυσμένων θαλασσῶν καὶ τῶν γαλάζιων πόντων», ἡ θάλασσα εἶναι ἕνας μαγικὸς κόσμος. Ἀπὸ αὐτὴ ἀντλεῖ δύναμη καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν ἄνθρωπο.

Καφάρ

Νὰ ζεῖς στὴν ἴδια πολιτεία παντοτινὰ

καὶ νὰ ’χεις τῶν ἀναχωρήσεων τὴ μανία,

μὰ φεύγοντας ἀπ’ τὸ γραφεῖο τὰ βραδινὰ

νὰ κάνεις ὀφθαλμοπορνεία στὰ καφενεῖα.

Ἄλλοτες εἴχαμε τὰ πλοῖα κρυφὸ σκοπό,

μὰ ὁ κόσμος ἔγινε σὰν ἀδειανὴ φυλλάδα,

εἶναι τὸ ἴδιο πιὰ νὰ μένεις στὴν Ἑλλάδα

μὲ τὸ νὰ ταξιδεύεις στὸ Fernando Po.

Τὰ φορτηγὰ εἶναι κακοτάξιδα κι ἀργοῦν,

μὲς στὰ ποστάλια πλήττεις, βλέποντας τουρίστες·

τὸ νὰ φορτώνεις μῆνες ρύζια στὸ Ραγκοῦν

εἶν’ ἕνα πράμα ποὺ σκοτώνει τοὺς ἀρτίστες.

Οἱ πόλοι γίνανε σὲ μᾶς πολὺ γνωστοί,

θαυμάσαμε πολλὲς φορὲς τὸ Βόρειο Σέλας,

κι ἔχουν οἱ πάγοι χρόνια τώρα σκεπαστεῖ

ἀπὸ ἀδειανὰ κουτιὰ σπανιόλικης σαρδέλας.

Στὴν Ταϊτὴ ἔζησε μῆνες κι ὁ Λοτί·

ἂν πᾶς λιγάκι παρακάτου στὶς Μαρκίζες,

ποὺ ἄλλοτες τρώγανε μπανάνες κι ἄγριες ρίζες,

καλλυντικὰ τώρα πουλᾶνε τοῦ Coty.

Οἱ Γιαπωνέζες, τὰ κορίτσια στὴ Χιλὴ

κι οἱ μαῦρες του Μαρόκου, ποὺ πουλᾶνε μέλι,

ἔχουν σὰν ὅλες τὶς γυναῖκες τὰ ἴδια σκέλη

καὶ δίνουν μὲ τὸν ἴδιο τρόπο τὸ φιλί.

Ἡ αὐτοκτονία, προνόμια στὰ θηλυκὰ –

κάποτες κάναμε κι μεῖς αὐτὴ τὴ σκέψη.

Πεθαίνεις πιὸ σιγὰ μὲ τὰ ναρκωτικά,

μὰ τελευταῖα τὰ ’χουν κι αὐτὰ πολὺ νοθέψει.

Το να γράψεις είναι εύκολο...
Να πετύχεις είναι συμπτωματικό...
Το να βιώσεις, να το αποτυπώσεις,
και να καταθέσεις ψυχή, είναι ακατόρθωτο...