...Όλοι κάποτε ευχόμαστε να ζήσουμε το "Γελαστό απόγευμα" που 'ναι χαμένο
κάπου στα εφηβικά μας όνειρα...
Άλλοι το βρήκαμε κι άλλοι δυστυχώς όχι...
Είμαστε εδώ για να μοιραστούμε τις σκέψεις μας , απλά , ειλικρινά ,

έστω στο χρόνο τ' απογευματινού
μας καφέ...
Ν' ανταλλάξουμε απόψεις...
Να επικοινωνήσουμε έστω...
Ελεύθερα , εχέμυθα κι ανώνυμα αν προτιμάτε...

Καλώς ήλθατε στο "Γελαστό απόγευμα"

Στέλιος



Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Θέλω (και δε θέλω) να γυρίσω...

Το 'χα δει το έργο... Σιγά που θ' άφηνα το καλοκαίρι να φύγει έτσι,
χωρίς να ρίξω τα μπινελίκια μου στη μουνταμάρα του Σεπτέμβρη...

Άρχιζε και μίκραινε η μέρα, σκοτείνιαζε ο ορίζοντας το σούρουπο...
Κρυόκωλοι, ξενέρωτοι παρακαλούσαν τρίβοντας χαιρέκακα
τα χέρια τους για να 'ρθει ο χειμώνας...



...παρακολουθούσα ανήμπορος να κάνω κάτι,
ένα φεγγάρι να τσουλάει στον υπόνομο...



Βουβά, μουντά πρωινά βυθισμένος σε σκέψεις στο λιμάνι...
Σιωπηλός να μελαγχολώ στο βαθύ μπλε
της θάλασσας του φθινοπώρου...



Θέλω άραγε να γυρίσω; Το μικρό μου, θυμωμένο τσογλάνι,
το μαντρώσανε σ' ένα νηπιαγωγείο...
Πόσο να με δελεάζει η ζωή που μ' αφήσατε να φτιάξω;
Γιατί να 'μαι ευχαριστημένος που πουλάτε ακόμα το λιμάνι μου,
τον αέρα που ανασαίνω, τη ζωή και το μέλλον μου;
Οι επόμενοι "σωτήρες" θα επανεξετάσουν, λέει, το θέμα...
Θα στέκω απέναντί σας ποικιλόχρωμα ρεμάλια...
Ο γιος μου, θα 'χει όλα αυτά που είχα κι εγώ,
αυτά που λέει το τραγούδι, αλάνες, λιμάνι,
Πειραιά και Κοκκινιά χωρίς Κινέζους...
Αλλιώς θ' αγωνίζομαι όλη μου τη ζωή
για να χάσετε τον ύπνο σας...



("Θέλω να γυρίσω" Γιώργος Μαζωνάκης+Goin' Through)

8 σχόλια:

monahikoslikos είπε...

Θέλεις δεν θέλεις θα γυρίσεις... το ίδιο κάνουμε όλοι μας...
Καλό ξημέρωμα.

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Υπάρχουν κι οι κοπάνες, Λύκε!
Χα χα χα!!!
Σε φιλώ!

Roadartist είπε...

..τελικά πολλοί νιώθουμε συναισθήματα..σαν να μας έχουνε κάπως φυλακίσει.. Να ξαναγυρίσουμε όλοι στα παλιά, στις γειτονιές ..μας.. ωραίο τραγούδι..

αντωνης είπε...

Φιλε εχω ακουσει αυτα που λεει το τραγουδι απο πολυ κοσμο στις ακομα και σημερα γεματες ανθρωπια γειτονιες του Πειραια.

Οσο για τα υπολοιπα, καλη χρονια στο γιο σου (και μην το λες το παιδι τσογλανι ρε συ).

Και μακαρι να διορθωθουν τα πραγματα ωστε τα παιδια μας να ζησουν εστω και μια ολιά καλυτερα.

Καλο βραδυ φιλε Στελιο.

Μετεωρίτης είπε...

καλή σχολική χρονιά, βρε!!

Εμένα μου αρέσει το φθινόπωρο, τρελαίνομαι σου λέω!!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

roadartist,
καλό μου, μήπως τελικά είμαστε φυλακισμένοι σ' ένα παρόν έρμαιο απουσίας συναισθημάτων;
Σε φιλώ!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Αντώνη μου μακάρι ρε φίλε!!!
Αλλά τώρα θέλει αγώνα όσο ποτέ!
Σας φιλώ!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Μετεωριτάκια μου,
θ' αλλάξετε γνώμη όταν αρχίσετε τα σχολεία... Θα μου πεις πότε πρόλαβες ρε μάγκα να το ζήσεις;
Εγώ το ζω κάθε χρόνο... Και κάθε χρόνο μένω, στην ίδια τάξη...
Στο δικό μου σχολείο...
Φιλιά σε όλους σας!