...Όλοι κάποτε ευχόμαστε να ζήσουμε το "Γελαστό απόγευμα" που 'ναι χαμένο
κάπου στα εφηβικά μας όνειρα...
Άλλοι το βρήκαμε κι άλλοι δυστυχώς όχι...
Είμαστε εδώ για να μοιραστούμε τις σκέψεις μας , απλά , ειλικρινά ,

έστω στο χρόνο τ' απογευματινού
μας καφέ...
Ν' ανταλλάξουμε απόψεις...
Να επικοινωνήσουμε έστω...
Ελεύθερα , εχέμυθα κι ανώνυμα αν προτιμάτε...

Καλώς ήλθατε στο "Γελαστό απόγευμα"

Στέλιος



Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2008

Λίγη γελαστή...ανάταση!


...Ο καημένος ο καιρός, βοηθάει όσο μπορεί
για να διώξει τις μαύρες σκέψεις απ' το νου...
Δεν παύει όμως να είμαστε στο τέλος του φθινοπώρου
και να μαστιγωνόμαστε ψυχοσωματικά από αυτή
τη θύελλα που μαυρίζει την κάθε μας μέρα...
Έρχονται για μένα ακόμα πιο σκληρές μέρες
εν όψει πολιτικών εξελίξεων
(υπογραφή συμφώνου συνεργασίας Ελλάδας - Κίνας στις 26/11)...
Φυσικά δε θα μείνω με τα χέρια σταυρωμένα...
...Ηρεμώ λοιπόν κι ανασυντάσσομαι με αυτό το τραγουδάκι
που θέλω να μοιραστώ μαζί σας και το χαρίζω
σ' αυτή που μου λείπει κάθε μέρα πιο πολύ...
Στη ζωή που θέλω να 'χω και στερούμαι!
Φιλιά!

Αν μ' αγαπάς

Αν μ' αγαπάς
θα κλέψω χρώμα της φωτιάς και λευκό πανί
οι δυο μαζί να ζωγραφίσουμε ξανά τη ζωή
Αν μ' αγαπάς
δεν θα 'χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς.
Θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
Μα αν όλα αυτά
που μοιάζουν όνειρα τρελά γίνουν μια κραυγή
αν όλα αυτά κι ό,τι κι αν έχω φανταστεί δε θα 'ρθει
θα 'ναι χαμός θα σκοτεινιάσει όλο το φως θα σβηστεί
ίσως γιατί για μένα ο κόσμος είσ' εσύ μόνο εσύ
Αν μ' αγαπάς
δε θα 'χει σύνορα για μας ούτε μοναξιά
με το βοριά και με τ' αστέρια της νυχτιάς συντροφιά
Αν μ' αγαπάς
με λόγια μόνο της καρδιάς θα μιλάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
Αν μ' αγαπάς
δεν θα 'χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας
Αν μ' αγαπάς
θα κλέψω χρώμα της φωτιάς μόνο αν μ' αγαπάς
Αν μ' αγαπάς
δεν θα 'χει σύνορα για μας μόνο αν μ' αγαπάς

Στίχοι: Τάκης Καρνάτσος
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου

10 σχόλια:

το αερικό είπε...

"Επειδη αγαπαμε",
και επειδη δεν υπαρχει "αν",
αυτη που σου λειπει ΘΑ ΓΙΝΕΙ δικια σου!
Ειμαστε πλαι σου, διπλα, κοντα, παραλληλα, παντα στην ιδια πορεια...με ενα προορισμο!
Να χαμογελαμε...Ολοι!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Γλυκό μου φιλαράκι αερικό,
σ' ευχαριστώ για την αναζωπύρωση της ελπίδας, βαθιά μέσα μου ξέρω ότι θα γίνει αφού έχω τέτοια φιλαράκια με τα οποία έχουμε κοινά οράματα!
Χαμογελώ και σε φιλώ!

marianaonice είπε...

Γλυκό τραγουδάκι μα θλιμμένο...
"αν μ' αγαπάς δεν θάχει γκρίζο
πουθενά να κοιτάς"!!
Σκέψου τους ανθρώπους που σ' αγαπούν Στέλιο και ανασυντάξου!!
Αυτό είναι το σπουδαίο! Η αγάπη! και είναι τυχερός όποιος την έχει!!
Εκεί είναι η ζωή! Άρπαξέ την από τα μαλλιά και μην αφήνεις να σου τη στερούν!!
Σύμφωνα που κλειδώνουν τα όνειρά μας θα υπογράφονται κάθε μέρα!!
Τουλάχιστον μη τους αφήσουμε να κλειδώσουν και την ψυχή μας!!
Καλή σου μέρα!!!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Μαριαννάκι μου,
όσες φορές τόλμησα να ονειρευτώ, αυτοί που "μ' αγαπούσαν" ήθελαν να σκύβω το κεφάλι, να χάφτω,να δέχομαι και να σιωπώ...
Λυπάμαι που τους χάλασα τ' όνειρο αλλά τουλάχιστον είμαι καλά με μένα κι έχω ψηλά το κεφάλι!
Όσο γκρίζο κι αν έχει η ζωή μου,
όσο μοναχικός κι αν είναι
ο δρόμος μου, όσο κι αν με δυσκολεύει το γεγονός ότι δε βολεύτηκα μέσα σε καταστάσεις...
Η αγάπη είναι φίλη μου καλή,
ο μοναχικός δύσβατος δρόμος οδηγεί στην κορυφή κι εγώ πιστεύω πως μια μέρα θα τη φτάσω...
Ακόμα κι αν χρειαστεί να ταφώ εκεί, ξέρω πως θα 'χει ωραία θέα!
Γλυκό, γελαστό Σαββατοκύριακο!

sonia είπε...

stelio mou kalhspera!

kairo exoume na ta poume, elpizw na eisai kala!

mporei na sterise , gia thn wra , th zwh pou tha htheles na exeis..alla zeis! noiwtheis zwdanos, adidras, anasydassesai, moirazesai, prosfereis, agapas.

yparxoun anthrwpoi pou an kai einai en zwh..mesa tous einai nekroi!
exoun pethanoi kai den to kseroun!


polla filia!!!! mporei na mhn mpainw syxnana grafw alla na ksereis pws se skeftomai!!!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Καλή μου Σόνια,
χαίρομαι αφάνταστα που έρχεσαι και πάλι να μας πεις "Είμαι Εδώ" μιας και ποτέ δε λείπεις απ' τη σκέψη.
Χρειάζεται, πάντα, να 'χεις δίπλα φίλους για να σου λένε τ' ότι τελικά αξίζει ν' αγωνίζεσαι ενάντια στα "δήθεν" και στον εγκεφαλικό θάνατο που θέλουν να σε υποτάξουν όλοι αυτοί που βολεύονται πάνω
σε σένα και στη σιγουριά που προσφέρει η καθαρότητα των συναισθημάτων σου...
Έτσι λοιπόν, σ' ευχαριστώ γι' ακόμα μια φορά που κι εσύ διώχνεις τα σύννεφα πάνω απ' το μοναχικό μας δρόμο...
Κρίμα γι' αυτούς που δε θα μάθουν ποτέ τις έννοιες των λέξεων, αγάπη, αλήθεια, θυσία...
Είναι πραγματικά...νεκροί!
Σε φιλώ καλό μου...

sonia είπε...

kalhmera stelio mou...

ksexasa na sou pw kai kapoia euxarista nea..

t asteria tou vorra..thn allh paraskeuh tha anevoun ta skalia tou prokseneiou gia na valoun..kouloura hehehehehehehehe

polla filakia kai na eisai pada kala kai xamogelastos!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Έλα!!!
Συγχαρητήρια!!! Η ώρα η καλή!
Αν μου πεις πως έχω και αποκλειστικότητα της χαρούμενης είδησης (στα blogs) τι μεγάλη τιμή θα 'ναι για μένα!!!
Σιδεροκέφαλοι λοιπόν Σόνια μου,
καλορίζικοι και πολλούς διαδόχους!
Φιλιά

Elianne είπε...

Στέλιο μου πραγματικά και γελαστή και ανάταση είναι αυτή που μας δίνεις από δω μέσα.Πραγματικά όλο ύφος του blog είναι εσύ.Είναι κομμάτι της θαλασσινής σου αύρας και πιστεύω πως όσοι σε ξέρουν θα συμφωνήσουν σ' αυτό.Σε ευχαριστώ για όλα κι ακόμα πιο πολύ για τη γελαστή σου αισιοδοξία.Τα λέμε!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Ηλιάννα μου,
καλημέρα και καλή εβδομάδα...
Μην είσαι τόσο σίγουρη ότι θα συμφωνήσουν σ' αυτό που λες.
Ελάχιστοι θέλουν πραγματικά κι αντέχουν να μας μάθουν καλά...
Από λόγια και δήθεν έχω χορτάσει,
αλλά παραμένω αισιόδοξος.
Τα λέμε καλή μου...