...Όλοι κάποτε ευχόμαστε να ζήσουμε το "Γελαστό απόγευμα" που 'ναι χαμένο
κάπου στα εφηβικά μας όνειρα...
Άλλοι το βρήκαμε κι άλλοι δυστυχώς όχι...
Είμαστε εδώ για να μοιραστούμε τις σκέψεις μας , απλά , ειλικρινά ,

έστω στο χρόνο τ' απογευματινού
μας καφέ...
Ν' ανταλλάξουμε απόψεις...
Να επικοινωνήσουμε έστω...
Ελεύθερα , εχέμυθα κι ανώνυμα αν προτιμάτε...

Καλώς ήλθατε στο "Γελαστό απόγευμα"

Στέλιος



Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008

Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά...

Σε βλέπω...
Ούτε μια στιγμή δεν προσποιήθηκα
πως αγνοώ την παρουσία Σου.
Λυπάμαι για το κατάντημα - φταίω κι εγώ γι' αυτό - μα πίστεψέ με,
ποτέ δεν είχα το θάρρος Σου.
Ντρέπομαι και σιωπώ όταν ακούω να σε βρίζουν,
όταν λεν πως θα μπορούσες να είσαι ο οποιοσδήποτε,
όταν οι "μορφωμένοι" λένε πως η πίστη κι η θρησκεία είναι μέσον
για τον έλεγχο του όχλου...
Κρίμα επειδή Εσύ δίδαξες την διαφορετικότητα, τη μοναδικότητα,
την ελευθερία, τη δημοκρατία και την αγάπη...
Το δύσκολο που είναι ν' αγαπάς αυτόν
που σε χτύπησε, σε πλήγωσε ή σε πρόδωσε...
Κρίμα που ο κλήρος στην πλειοψηφία του είναι
η εβραϊκή παράφραση της ορθοδοξίας,
κρίμα που πλέον το έργο είναι μικρότερο του κέρδους,
αλλά δυστυχώς κρίνεται μαζί μ' αυτούς και η πίστη...Λάθος!
Κρίνεται άδικα το Καλό, το χέρι που θα δώσεις βοήθεια στον αδερφό,
το γεμάτο της ψυχής όταν λάβεις ένα αληθινό ευχαριστώ.
Σε βλέπω...
Στα μάτια του μικρού μου που Εσύ θέλεις να ξαναδώ,
στο χέρι που με κρατά όταν αιωρούμαι στο κενό,
στα κύματα της θάλασσας να με κοιτάς μ' ελπίδα...
Σ' ευχαριστώ που μ' αφήνεις ν' αγωνίζομαι...

Φιλαράκια μου...ξεχωρίστε την πίστη απ' το σχήμα!

11 σχόλια:

το αερικό είπε...

Εμεις σ' ευχαριστουμε που μοιραζεσαι τοσο προσωπικες σκεψεις.
Θελει πολυ θαρρος η πραγματικη πιστη! Οχι μονο σε Εκεινον, αλλα σε σε καθε τι που τιμα την εννοια "ανθρωπος".
Καλο σου βραδυ, γελαστο απογευμα!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Αερικούλι μου έφαγα μια στέρηση!!!
3 μέρες ήμουν με καμένο μόντεμ...
Λύσσαξα να το φτιάξω να μπορέσω να εξομολογηθώ...στους ανθρώπους!
Επειδή ο Θεός φαίνεται
να με συγχωρεί!
Φιλιά

zanzibar είπε...

Σέβομαι, κατανοώ και συμμερίζομαι και τον τρόπο που το εκφράζεις και τον τρόπο με τον οποίο το πιστεύεις.
Αν αυτό για σένα είναι δύναμη, εμένα μου περισσεύει.
Να σαι πάντα καλά και γεμάτος.
Φιλί κοραλένιο και μια αγκαλιά στο φιλαράκι μου!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

zanzibar μου,
απ' τις πολλές αναθεωρήσεις που κάνει κανείς στη ζωή του κοιτά να θεμελιώσει πάνω σε κάτι διαχρονικά σταθερό και ακίνδυνο γι' αυτόν και τους άλλους...
Μερώνοντας θα 'θελα (αν γεράσω) να μπορώ να μεταλαμπαδεύσω το καλό και τη θυσία δηλαδή την αγάπη...
Έχοντας φάει φρίκη απ' τους ανθρώπους κάτι πιο δυνατό, αειθαλές και οικείο μου 'δωσε τη δύναμη να συνεχίσω...
Δεν υπερβάλλω όταν λέω πως νιώθω το χέρι Του στον ώμο μου...
Και μη βιαστεί κανείς να συμπεράνει πως έχω φάει κόλλημα
ή πως καπνίζω χόρτα...
Πριν κρίνει κανείς ας κάνει συνειδητά μια εκ βαθέων
εσωτερική αναζήτηση.
Δεν απαλλάσσεσαι ποτέ απ'
την ψυχή σου και δεν ξέρεις ποτέ, πότε θα σου ζητηθεί να την παραδώσεις...
Οπότε έχε την όπως την δανείστηκες!

roadartist είπε...

"Σ' ευχαριστώ που μ' αφήνεις ν' αγωνίζομαι..."

..αυτή η φράση σημαίνει αρκετά..
Η πίστη είναι η πιο 'προσωπική' υπόθεση στο καθένα μας..Απλά να σου αφήσω μια καλησπερα κ καλο μηνα απο αυριο, φιλια!

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

Καλό μήνα και σε σένα roadartist.
Για μένα δεν ξεκίνησε καθόλου καλά ο Σεπτέμβρης αφού σήμερα πληροφορήθηκα τη φυγή ενός συναδέλφου για το μακρινό ταξίδι.
Ήταν 41 χρονών κι είχε καρκίνο στο κεφάλι. Άφησε πίσω γυναίκα και δυο παιδάκια κάτω των 10 χρονών.
Γροθιά στο στομάχι μας και χαστούκι στην αλαζονεία των πολλών που πιστεύουν πως θα ζήσουν για πάντα.
Ας δώσουμε μερικά λεπτά σκέψης
την ημέρα στον εαυτό μας κι ας πράξουμε το καλό για μας και το συνάνθρωπό μας.
Πιστεύω τώρα καταλαβαίνεις την κυριολεξία του:
"Σ' ευχαριστώ που μ' αφήνεις ν' αγωνίζομαι..."
Φιλιά

Roadartist είπε...

@ "Ένα γελαστό απόγευμα" : Τα θερμά μου συλληπητήρια. Φίλε μου τη προηγούμενη εβδομάδα ήμουν στο νεκροταφείο του χωριού μου.
Παω πολυ συχνά. Ανάμεσα στους δικους μου που εχουνε φυγει, ειναι και ενα κοριτσακι 4 ετων, η πιο αγαπημενη μου ανηψια. Ο πονος αυτος δε περναει. Το "γιατί" αιώνιο και ίσως ανούσιο. Δε θελω να σε ριξω άλλο ψυχολογικά, απλά να σου πω οτι οι σκέψεις για το θάνατο και το οτι ειμαστε ενα τιποτα, αερας, μηδενικό, τις εχω συνεχως μεσα μου. Ισως περισσοτερο και απο οτι συνηθιζεται.
Αυτες ομως, οσο περιεργο κ αν σου ακουστει, ειναι που μου δίνουν την αισιοδοξια να ζω. Να θελω να καταλαβω περισσοτερα, να μαθω, να γνωρισω, να αγαπησω, να ταξιδεψω.. να μην καταναλωνομαι σε ανουσιες παρουσιες, σε φιλοδοξιες, σε αντιπαραθεσεις. Να συνεχιζω να διεκδικώ. Απλα να προχωρω και να τραβω τη δικη μου πορεια.
Σταματω εδω λοιπον. Καλο βραδυ.

zanzibar είπε...

Φιλαράκι μου,
Λυπάμαι γι αυτό που διάβασα για το συνάδελφό σου.
Αλλά να θυμάσαι!! Πρέπει να ζούμε σαν να μην υπάρχει αύριο.
Αυτό κάνει τη διαφορά στην εποχή μας. Και μόνον έτσι θα φεύγουν οι άνθρωποι "χορτασμένοι".
Φιλί κοραλένιο για καλό μήνα.

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

zanzibar μου,
ο τρόπος αντιμετώπισης της πραγματικότητας διαφέρει
για τον καθένα.
Δε θέλω να διαφωνήσω για τη χάρη που έχει το να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία αλλά για κάποιον
που τα 'χει κάνει σχεδόν όλα αυτό σημαίνει κορεσμό.
Κατά τη δική μου φιλοσοφία η πορεία ενός ανθρώπου στη ζωή εδώ ίσως είναι το ένα χιλιοστό από την πορεία του στο σύμπαν.
Κι αφού αποδεδειγμένα πια, έχουμε ψυχή, προσπαθώντας να ισορροπήσω τα πράγματα, κοιτάζω πλέον τη σωτηρία της ψυχής μου και την εξιλέωση.
"Όταν γεράσει ο διάολος, γίνεται καλόγερος" θα πουν μερικοί...
Φιλιά.

Roadartist είπε...

Πάντα υπάρχουν καταστάσεις που δεν έχουμε ζήσει.. δεν υπάρχει άνθρωπος που να τα έχει κάνει, ζήσει ή γνωρισει 'σχεδόν' όλα..
Η κάθε στιγμή κρύβει και μία έκπληξη είτε αρνητική, είτε θετική. Και γι' αυτό το λόγο αξίζει. Μια καλησπερα απλή ειναι αυτη.

"Ένα γελαστό απόγευμα" είπε...

..."δεν υπάρχει άνθρωπος που να τα έχει κάνει, ζήσει ή γνωρίσει 'σχεδόν' όλα"...

Μην παίρνεις και όρκο...δε μ' έχεις γνωρίσει!!!
χα χα χα, πλάκα κάνω!!!
Καλησπέρα!
:))